Nasıl anlatsam bilmem ki...
Bilsem yeteceğini bakışlarımın sadece,
Her saniye bakmak isterdim gözlerine.
Belkide birkaç kelime
Aşkımı ifade eden...
O kadar zor ki
Denemek bile.
Nekadar isterdim,
Bunları söyleyenin sen olmasını.
Ve söylenenin ben!!
Eziyeti de anlardın böylece.
İçinde hiç bitmeyen çığlıklar.
Dışında sadece ellerindeki titreme..
Söylenecek birşey olmaması
Boş bakışlar..
Boş sözler..
Birşeyler aramak söyleyecek..
Sadece daha fazla konuşmak için..
Daha fazla sesini duymak,
Gözlerine bakıp gülmek için..
Sadece ,
"Belki şimdi Seni seviyorum" derim diye
Beklemek isterken biraz daha
Gidişini seyretmek..
Çok acıydı..
Gitmeden önce düşünmek,
Gittikten sonrada yaşamak sensizliği..
Çok acı..
Ama en acısı
Hala seni seviyor,
Senin için ölüyor olmam buralarda,
Sensiz,
Hasret dolu,
Ve yapayalnız.
|
